Το ταχυδρόμησα

Έφυγε, λοιπόν, από τα χέρια μου. Έδεσα τις εκτυπώσεις μαζί με το χάρτη κι ένα εξώφυλλο, τα έβαλα όλα μαζί σ' ένα φάκελο και τον έστειλα σε εκδότη. Ποιον ακριβώς, δεν έχει σημασία. Αν δε θελήσουν οι ίδιοι οι εκδότες να συνδέσουν την επωνυμία τους με το πόνημά μου, θα είναι υπερβολικό εκ μέρους μου να τους εκθέτω αναφέροντάς τους.

Και μιας και μιλάμε για επωνυμία, ο τίτλος του πρώτου βιβλίου είναι "Κοράκι σε άλικο φόντο".

ΟΚ. Άλλος το βρήκε κουλτουριάρικο. Άλλος είπε "Ο τίτλος μου φέρνει σε εμπορικό περισσότερο, παρά σε κουλτούρα και μάλιστα με πηγαίνει σε μυθιστόρημα γραμμένο από γυναίκα για γυναίκες που προορίζεται να γίνει best seller!"

Στην πραγματικότητα, είναι μια σύντομη περιγραφή του λάβαρου των "κακών" της ιστορίας, το οποίο μέσα στο κείμενο περιγράφεται ως εξής:

"... στηριγμένο σε ραβδί από έβενο, ανέμιζε ένα λάβαρο σκουροκόκκινο σαν χρησιμοποιημένος επίδεσμος, στο οποίο δέσποζε ένα μελανό κοράκι."

Η ιδέα που έχω είναι να τιτλοδοτώ κάθε ένα από τα μυθιστορήματα των "Γιων της Στάχτης" με βάση το λάβαρο των αντιπάλων που περιγράφει. Τα λάβαρα ως αντικείμενα παίζουν αρκετά σημαντικό ρόλο στην πλοκή.

Αν θα κρατήσω τελικά αυτό το ονοματολογικό μοτίβο, θα κριθεί από τον εκδότη. Σε ό,τι άλλο, ίσως μπορώ να επιμείνω, αλλά τίτλο θα αποφασίσει ο εκδότης ποιον θεωρεί καταλληλότερο/εμπορικότερο! Έτσι μου έχουν πει ότι γίνεται. Και, σίγουρα, οι εκδότες έχουν μεγαλύτερη εμπειρία σ' αυτά τα θέματα.